Bel

ความใกล้ชิด...

ไม่รู้เพราะอะไรกันที่ทำให้คนคนหนึ่งได้ถลำลึกลงไปในห้วงของ...

ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าเขาคนนั้น นั้นชอบใครและตัวเราเองก็เป็นแค่ที่ปรึกษา

แต่ก็ยังหวั่นไหวไปกับเขา

ด้วยกิริยา ท่าทางที่แสดงออกมาเพื่อนๆให้ห้องก็เดาออกกันห้าสิบเปอร์เซ็นต์อัพ

แต่ก็อยากจะบอกว่ามันก็แค่อารมณ์ชั่ววูบหรืออย่างไรกัน

ด้วยว่าการแล้ว เราสองนั้นชอบเปิดใจคุยกัน เล่าความลับซึ่งไม่เคยแม้แต่จะบอกเพื่อนคนอื่นให้กันและกันฟัง

นั้นคือสาเหตุด้วยหรือเปล่า...?

เพื่อนบางคนกล้า เลยถามว่า ชอบเขาหรือเปล่า...?

ตัวเรานั้นก็ตอบไปสิว่า ชอบ ก็ไม่ได้เกลียดใช้คำว่าชอบก็ไม่ผิดไม่เสียหาย

อธิบายให้เพื่อนฟังว่า...

ถ้าหากเข้าใจผู้หญิง ก็จะเข้าใจความรู้สึก

ผู้หญิงมันมากกว่าที่คิด เพียงแค่ความใกล้ชิด สนิทกัน มันก็ทำให้หวั่นไหวได้โดยไม่ยาก

ได้คุยกันทางเอ็มเอสเอ็นและเจอหน้ากันที่โรงเรียน เกือบจะทุกวันเสาร์ก็ต้องโทรมาคุย

ไม่ว่าจะเรื่องเรียน หรือเรื่องของคนนั้นคนที่เขาชอบ

หากเป็นคนอื่นไม่หวั่นไหวบ้างก็ให้มันรู้ไป

ณ เวลานี้ ได้บังคับและข่มจิตไม่ให้หลงไหลไปกับอารมณ์ชั่ววูบ

เพียงแค่ระยะเวลาสั้นๆ มันทำให้คนเราเป็นได้ถึงเพียงนี้เลยหรือ

หากวันหนึ่ง เจอคนที่ใช่ เจอคนที่รัก เจอคนที่จะอยู่ด้วยกันตลอดไป

วันนั้นคงดีเนอะ

                                                                                                       Bel...^_^

เรื่องนี้เป็นเพียงตัวอย่างการใช้งานเท่านั้น คุณสามารถลบเรื่องนี้แล้วเริ่มต้นเขียนบล็อกได้เลย

ขอให้สนุกกับการใช้บล็อก